jovepodcast

من چه خواهم شد اگر تو مرا دوست نداشته باشی

انگار این نامه را تو نوشته ای
نامه آلبر کامو به ماریا کاسارسدوشنبه، ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴

رنج های ورتر جوان

نیروهای فعال وجودم دستخوش رخوتی ناآرام شده است، نمی توانم بیکار باشم و هیچ کاری از دستم بر نمی آیدرنج های ورتر جوان اثر گوته

تو نمی خوای چیزی به من بگی؟

زیر سیگاری روی سینه من است، سر تو میان شانه و گردنم. هر دو به یک سیگار پک می زنیم. تمام تن باریک و زیبا و نمدار تو را حس می کنم

شرقی غمگین

دریغا ما که زمین را می خواستیم آماده ی مهربانی کردن بکنیم خود مهربان شدن نتوانستیم برتولت برشت

هرگز به یاد نیاورد

من اما به یاد دارم در کدام صبح پاییز در تن او بیدار شدم

واگویه در جاده

اگه توی اون سالا همدیگه رو ندیده بودیمچی می شد به نظرت؟

یدونه کاپوچینو لطفا، تیک اوی!

همیشه دلم می خواست یه کافه داشته باشم توو یه شهر شلوغ
و تو یه روز، یهو بیای توی کافه ی من!
pain by blackfield
jovepodcast

سیگارِ نیفروخته

پرسید: سیگار داری؟ گفتم: بله کبریت؟ گفتم: نه شاید گلوله روشنش کند

موجِ سنگین‌گذرِ زمان

اینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که در من می‌گذرداینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که چون جوبارِ آهن در من می‌گذرداینک موجِ سنگین‌گذرِ زمان است که چونان دریایی از پولاد و سنگ در من می‌گذرد

دلتنگی

ما بر یک بلندی هستیم. سر تو به زانوی من استما تدریجا رنگ می بازیم و سنگ می شویم تندیس سنگی ما بر بلندی می ماند